Bülbül gibi öten dilleri susmuş,
Sararmış benzi gül gibi solmuş,
Hor görüp de eğilmediği o kara toprak,
Şimdi ise onun sırdaşı olmuş,
Üzerinde adım adıma gözlerim,
Toprağın verdiğini keyifle yedin,
Sen bu dünyada neyine güvendin,
Şimdi ise çiğnediğin toprak gibisin,
Görmüyor dünyayı gören gözlerim,
Kesemiyor bağı tutmaz dizlerim,
Malım mülküm bana kalacak sandım,
Şimdi ise bir kefenden başka ne aldım,
Bir zamanlar para için çarpan kalpleri,
Vurmuş artık malından tutmaz elleri,
Kapanmış mezardan dönemiyorlar,
Kara toprak ile dolmuş gözleri,
Meskenleri olmuş karanlık mezarları Yardım etmez onlara oğlu kızları Dünyada hiçbir kuvvet ne de kazancı Kurtaracak onu varsa imanı
Bu eser Kara Toprak ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
