Gözü Dünya mı Görür Aşıkı Didar Olanın

Gözü dünyâ mı görür âşık-ı dîdâr olanın Dilberi sen gibi bir mâh-ı dil-âzâr olanın Gayra meyli olamaz aşkın ile yâr olanın Yücedir rütbesi mihrinle hevâ-dâr olanın Ayağı yer mi basar zülfüne berdâr olanın Aşk u şevk ile verir cân ü seri döne döne Nâr-ı aşkınla yanan şem’a-i kâfûr gibi Sâf eder sînesin âyîne-i billûr gibi Cûş eder mevc-i dili mevc-i yem-i nûr gibi Görünür bâng-i “enellâh” ile Mansûr gibi Tutuşur meş’al-i âhı şecer-i Tûr gibi Savrulur göklere her bir şereri döne döne Sana dil-beste olan zülf-i perîşânın ile Mest olur gerçi mey-i la’l-i gül-efşânın ile Hûna âğâşte olur hançer-i müjgânın ile Âkıbet yârelenür pençe-i hicrânın ile Saplanıp sîh-i gama âteş-i sûzânın ile Laht-ı biryâna döner tâ ciğeri döne döne Her tecelli kim eder aşk-ı dil-efrûz-i nigâr İnleyip bâd açar la’lini gül-bâğ-ı bahâr Cûylar girye edip na’re urur mürg-i hezâr Raks eder pîr-i felek vecd ile bî-sabr ü karâr Kimi bî-savt ü hurûf ü kimi pür-nâle vü zâr Zikr eder Hakk’ı cihân zîr ü beri döne döne Cezbe-i aşk ile bir âleme kıldın ki hirâm Düşdü sermest gönül bezmine bî-bâde vü câm Çeşmime oldu hüveydâ nice merdân-ı kirâm Kimi Veys ü kimi Bedr ü kimisi Şems-i be-nâm Mevlevî gibi şebistân-ı mehabbetde müdâm Şem’inin yanmada pervâneleri döne döne Âh kim gerdiş-i dûlâb-ı cihân gibi nisâb Aksine devr ile idüp yine cüllâbı serâb Etdi bu bâğda bir serv-i revânım kem-yâb Kıldı üftâde-i çâh-ı çemenistân-ı türâb Nevh-i nâlemden olup devrine zencîr-i tınâb Dil ü çeşmin dökülür eşk-i teri döne döne Kıldı hasret beni sergeşte vü mestâne-revân Nâr-ı firkat dilime açdı nice dâğ-ı nihân Başdan başa olup zâr tenim dîde-i cân Görmeğe zülfü içinde rûh-i cânânı ayân Şems olup hem-revîş-i mihr ü meh-i nûr-efşân Seyr eder çarh ile şâm ü seheri döne döne