Geceler

Şehrin karanlık ve ıslak caddelerinde yalnızlığımla beraber yürüyorum Yalnızlığımı gözyaşlarımda gecelerin koyu karanlığına yazdım gülüm Tüm çaresizliğimle ve kimsesizliğimle birlikte yine de gülümsüyorum hayata,
karanlığa ve koynuna kabre girer gibi girdiğim gecelerin sessizliğine Kanadı kırık kuş misali sığınıyorum karanlıklara Geceler çok karanlık tıpkı gözlerim Yusuf’un düştüğü kuyular gibi Esen rüzgârlar yalnızlık şarkılarını fısıldıyor kulaklarıma ve bir ses çağırıyor beni,
kaybolan yıllarıma umutlarıma,
çağrılarıma

Gündüzleri bir yalnızlık düşer peşime Bir de siz kapkara bakmayın geceler Zamansız aniden akan gözyaşıma Ufak ufak yağmurlar atmayın geceler

İstemem gökyüzü kararmasın bir daha Bir telaş geceyi bekleyen mi var Zamansız aniden akan gözyaşıma Ufak ufak yağmurlar atmayın geceler

Hüznün en soğuk anını yaşıyorken ben Buğulanmış camlardan bakmayın geceler Her defa kaçtığım yağmurda yeniden Sevgi hayallerini silmeyin geceler

İstemem gökyüzü kararmasın bir daha Bir telaş geceyi bekleyen mi var Zamansız aniden akan gözyaşıma Ufak ufak yağmurlar atmayın geceler