Ey Mihri La Yezal'in Mehtabı Müsteniri

Ey mihr-i “lâ yezâl”in mehtâb-ı müstenîri Envâr-ı Kibriyâ’ya sensin yegâne mazhar Zâtınla zât-ı akdes olmuşdu zarf u mazrûf Dillerde ism-i pâkin Allah ile berâber Sensin nebiyy-i ümmî ârif kemâl-i Hakk’ı Ârif kemal-i zâtın yalnız Hudâ-yı enver Mir’ât-ı Hakk-nümâsın tevhîd ile mücellâ Kim anda hüsn-i mutlak nûruyla cilve eyler Uşşâk-ı zârı varken bî-had o Kibriyâ’nın Mâşûk-ı münferidsin Mevlâ’ya ey Peygamber Asr-ı seâdetinde gelmek nasîb olaydı Görmüş olurdu billah Allah’ı görmeyenler Hüsnün yanında mehtâb sönmüş çerâğa benzer Leylâ misâli hûbân pâyinde zıll-i kemter Ey yâr-ı kâinâta şâmil füyûz-i sevdâ Aşkınla müncelîdir bizzât ilâh-ı ekber Bin yıl çalışsa âbid ma’bûduna erişmez Vuslat-serâ-yı Hakk’a aşkın yegâne rehber Encümle mâh gökde bir levha-i muallâ Kim “haccetü’l veda”ı ihtâr ederdi manzar Nâm-ı bülendin ey yâr menkûş-ı arş-ı izzet Âyât-ı zü’l-celâlin çepçevre hâle-küster Münkirlerin yüzünde nâr-ı cahîm alev-rîz Vechinde mü’minînin tâbende nûr-i akmer Vahdet-gehimde her şeb sensin enîs-i rûhum Tenhâ seninle kalmak bir zevk-i vuslat-âver Mi’râcım oldu cânân rüyâda iltifâtın Lutfet cemâl-i pâkin bîdâr iken de göster Olsam gubâr-i pâyin Mevlâ’ya yol bulurdum Derdim habîbinin ben pâmâliyim serâser Maşûk-ı bî-rakîbin müştâkıyım ki ben de Pây-i seâdetinden vardır mübârek izler Ben hâkisar-ı aşkı dûr etme devletinden Senden budur ilâhî maksûd-i abd-i ahkar Boynum bükük yüzümde ağlardı seyyiâtım Takbîl ederdi pâyin gözyaşlarım mükerrer Mahbûb-i müctebâsın sultân-ı enbiyâsın Uşşâka reh-nümâsın sen ey şefî’-i mahşer Sîret ne söyleyim ben meddâhı Kibriyâ’dır Tavsîfe muktedir mi mehtâbı kirm-i ahter