Vatana Kurban

Dur gitme diyemedim mürüvvetin göremedim kına yaktım saçına vatana kurban dedim Yüzbaşı Sırrı Bey,
bir ikindi vakti yeni gelen eratı teftiş ederken,
içlerinden bir tanesinin saçının bir tarafının kınalanmış olduğunu görür ve takılır – “Hiç erkek kınalanır mı?” Mehmetçik sebebini bilmediğini söyleyerek son derece mahcup bir eda ile şu cevabı verir= Buraya gelmeden evvel anam kınalamıştı komutanım.
Kınalı Hasan komutanının isteği üzerine hemen anasına kısa bir mektup yazar ve kına yakmasının sebebini sorarak duygularını şöyle ifade eder= Anacığım kardeşlerimi askere gönderirken başlarına kına yakma,
mahcub oldum Zabit Efendi bana sordu,
cevap veremedim.
Niye benim saçımı kınaladın,
kardeşlerim de cevap veremeyip mahcup olmasınlar.
Oğlun Hasan Bir müddet sonra beklenen mektup gelir.
Bakın elleri öpülesi bu mübarek Anadolu kadını hangi kurban olunası sebeple yavrusunu kınalamış= Ey gözümün nuru,
vatan sevgisi içimizde alev alev yanıyorken köyümüzde nasıl rahat içinde oturalım.
Sen ecdadından babandan aşağı kalamazsın.
Ben senin anan isem,
beni ve seni Allah yarattı,
vatan büyüttü.
Allah,
bu vatan için seni yaşattı.
Bu vatanın ekmeği iliklerinde duruyor.
Sen bu ailenin seçilmiş kurbanısın yavrum.
Hasan’ım söyle zabit efendiye bizim köyde kurbanlık ayrılan kuzular kınalanır.
Ben de seni evlatlarımın arasında vatana kurban adadım.
Onun için saçını kınaladım.
El hükmü Lillah.
Allah seni İsmail peygamberin yolundan ayırmasın.
Seni melekler şimdiden rahmetle anacaktır.
Gözlerinden öperim.
Anan Hatice.
Ne var ki,
bu mektup Hasan tarafından kumandana okunamadı.
Arıburnu cephesindeki muharebelerde ağır yara alan Hasan ruhunu Rahman’a teslim eder.
Defnedilmeden önce üzerinden anasının mektubu çıkar.
Bir de bu mektubun ilhamıyla yazılmış ancak tamamlanamamış bir şiir bulunur= Ah anam yakmış kınayı ben de vatan için kurban doğmuşum Anamdan Allaha son bir hediye kumandanım ben İsmail doğmuşum