Gel Ey Ashabı Matem

Gel ey ashâb-ı mâtem zâre kim yevm-i belâdır bu Figân eyyâmıdır rûz-i Şehîd-i Kerbelâ’dır bu Ciğergâh-ı musâbe dâğ-ı firkat bas yakup sînen Kebâb et cismini bezm-i gamm-ı Ehl-i Kisâ’dır bu Demâdem yâd edip ahvâl-i nûr-i çeşm-i Zehrâ’yı Yezîd’e la’net etmek mü’mine farz-ı Hudâ’dır bu Enîn ü âh ile ey dil tezelzül eyle gerdûnu Ki bunca cevr ü mihnet Şâh Huseyn’e ne revâdır bu Şefâ’athâh-ı mahşer olmuş iken ehl-i ısyâna Ne ısyân etdi ol şâha Yezîd-i pür-cefâdır bu Nice kân etmesin ehl-i semâ dâmânını çarhın Bugün hâke düşen guşvâre-i arş-ı a’lâdır bu Çözülmüş sünbül-i geysûleri bâd-ı mesâible Gubâr-âlûde olmuş mehcebîn-i “hel etâ”dır bu Boyanmış gül gibi şâhın cemal-i pâki al kâna O gerden kim şikeste bûsegâh-ı enbiyâdır bu Görüb bî-ser ü ten “Şehzâde”yi çün Hazret-i Zeyneb Gelir feryâda ol dem vâh Hüseyn-i Müctebâ’dır bu O nâzik cisme mehd olmuş iken âgûş-i Peygamber Yatur hâk üzre uryân nakd-i pâk-i Mustafâ’dır bu Füyûz-i şer’ için Hak râhına kurbân eden cânın Sürûr-i sîne-i pâk-i Aliyye’l Mürtezâ’dır bu Akıt gözden sirişk-i hûnu feryâd eyle ey Hilmî Bugün aşr-ı muharrem mâtem-i Âl-i Abâ’dır bu