Senin Aşkınla Mecnunum

Senin aşkınla mecnûnum ve lâkin iştihârım yok Demâdem dâğ-ı hasretle figândan gayrı kârım yok Metâ’-ı lutfunu almak için sermâyesiz geldim O türlü bir tehî destim ki hattâ ihtiyârım yok Günâh deryâsına daldım olan vârım suya saldım Hevâ-yı nefs ile kaldım günâhdan gayrı kârım yok* Bu Sûzî şöyle nâlândır cemâl-i yâre hayrândır Gönül gâyet perîşândır hâlimden hiç sorârım yok* Ne ilm ü marifet verdin ne câh u menkibet yâ Rab Bi-hamdillâh ki bir zerre medâr-ı iftihârım yok Benî nev’-i beşer resminde ancak bir heyûlâ var Cihânda kâm alırdım ben olaydı ger o vârım yok Ne dârım var benim Es’ad ne de meyl-i diyârım var Cemâl-i yârdan başka diğer bir intizârım yok