Gülizar Gül Yüzlü

Hiva şevayi tava rojayi Geceleri Ay,
Gündüzleri ise Güneşsin Sorgula feqiyu alimayi Talebe ve Alimlerin Gülü,
Nêrgıza menzila xemgin tuyi Mahzun Menzil’in Nergiz’i Kulilka ğewse kesrewi buyi Ve Gavsı Kasrevi’nin Çiçeğisin Ez bê te bı dılek bırindarım Sensiz gönlüm kırık ve yaralı Dıçımu têm jı buna te dınalım Gidip gelip sürekli acını çekiyorum Wek teyrê bask şıkesti bê halım Kanadı kırık kuş misali takatım kalmadı Zu were ğewsem tu tebibêmın Yetiş Ey Gavsım ! Tabibim sensin Jı bu ku wan roje me bir binim Beraber geçirdiğimiz günleri yad etmek için Dıkım nakım seyda te nabinim Ne kadar uğraşsam da seni göremiyorum Bırina dılemin bıkewine Ne olursun şu gönül yaramı dağla Rabe ğewsem carek te bivinim Keşke kalksaydın,
bir kere de olsa cemalini görseydim..
Sed hewar jı buna ğewsê çav xezal Vah ki kaybettik Ceylan Gözlü o Gavsı..
Sed hewar jı buna qutbê gulizar Vah ki kaybettik gül yüzlü o Kutbu Tu daim lı peşyame şahsuvar Ayrılsak ta zahiren,
önümüzde daima rehberimizsin Tu bavu bıra u kalu heval Sen Baba,
Kardeş,
Dede,
yeri geldiğinde Arkadaş oldun.
Sahi sen Her şeyimiz oldun